Część drukowana 6 godzin, 80 gramów PLA. Ile cię kosztuje?
Jeśli pomyślałeś „80 gramów po 20 € za kilogram, 1,60 €”, policzyłeś tylko materiał. W zwykłym warsztacie to niewielka część tego, ile ta część naprawdę cię kosztuje.
W warsztacie z trzema drukarkami, przy części pomalowanej i zapakowanej, pełny rachunek wygląda tak:
| Materiał | 1,60 € |
| 6 godzin pracy drukarki | 5,16 € |
| Wykończenie (malowanie) | 2,00 € |
| Koszty dodatkowe (opakowanie) | 0,60 € |
| Rzeczywisty koszt części | 9,36 € |
Prawie sześć razy więcej. Ta różnica to nie zaokrąglenie: to czynsz, prąd, zużycie drukarek, biuro rachunkowe i wydruki, które się nie udają. Za to wszystko płacisz; pytanie tylko, czy doliczasz to do ceny.
Tutaj zobaczysz, jak przenieść te wydatki na koszt każdej części. Ustawiasz to raz, a potem BolloPrint sam stosuje to do każdej części, którą utworzysz.
Skąd się bierze te 5,16 €
Pomysł jest prosty: sumujesz wszystko, co warsztat kosztuje cię miesięcznie, i dzielisz to przez godziny, w których naprawdę drukujesz. Tak dostajesz koszt jednej godziny pracy drukarki i zostaje tylko pomnożyć go przez godziny danej części.
Na liczbach z przykładu:
- Godziny: trzy drukarki, dziesięć godzin dziennie, dwadzieścia pięć dni w miesiącu → 750 godzin.
- Wydatki: czynsz, biuro rachunkowe, oprogramowanie i amortyzacja maszyn to razem około 516 € miesięcznie. Po rozłożeniu: 0,69 € za godzinę. Z prądem koszty stałe na godzinę wynoszą 0,72 €.
- Narzuty: 5% na konserwację, 10% na wydruki nieudane i 5% rezerwy podnoszą to do 0,86 € za godzinę. Za sześć godzin: 5,16 €.
Dokładnie taki rachunek robi sekcja Koszty w BolloPrint, w Ustawienia → Koszty. Widzą ją tylko Właściciel i osoby z rolą Admin.
Jeśli dopiero zaczynasz, zadanie Oblicz, ile kosztuje cię każda część w Pierwszych krokach, na ekranie Start, przeprowadzi cię przez te same ekrany, jeden po drugim, i oznaczy każdy na zielono, gdy tylko go zapiszesz.
Godziny, w których naprawdę drukujesz
Zacznij od godzin: to liczba, którą najwięcej osób liczy źle, i ta, która najbardziej zmienia wynik. Znajdziesz ją w Koszt godzinowy → Godziny druku i składa się z trzech pól:
Drukarki × Godziny / dzień × Dni / miesiąc
Wpisz to, co dzieje się naprawdę, a nie teoretyczne maksimum. Jeśli masz trzy drukarki, ale średnio pracują osiem godzin dziennie, to wpisujesz osiem. Nie dwadzieścia cztery.
Kusi, żeby wpisać dużą liczbę, bo im jest wyższa, tym tańsza wychodzi godzina. Ale wydatki i tak płacisz, a to, czego nie rozłożysz na części, zapłacisz sam na koniec miesiąca.
Ile kosztuje cię warsztat
Gdy masz już godziny, czas zapisać wydatki. Dodajesz je w zakładce Koszty stałe; BolloPrint porządkuje je według typu i o każdy pyta tylko o to, czego potrzebuje:
| Typ | Co wpisujesz |
|---|---|
| Koszt stały | Czynsz, internet, biuro rachunkowe, ubezpieczenia… kwota miesięczna |
| Drukarka | Ile cię kosztowała i przez ile lat ją amortyzujesz |
| Oprogramowanie | Subskrypcja slicera, BolloPrint i czegokolwiek, z czego korzystasz |
| Wynagrodzenia | Pensja i liczba osób |
| Energia elektryczna | Ile kW pobiera drukarka i ile płacisz za kWh |
Nie musi się zgadzać co do grosza: rozsądna liczba dziś jest warta więcej niż idealna za rok.
⚠️ Nie wpisuj tego samego wydatku dwa razy
Kwoty miesięczne opisują cały warsztat: czynsz wpisujesz tylko raz. Kwoty na godzinę druku — jak prąd liczony według zużycia — opisują jedną drukarkę: wpisz tam zużycie przeciętnej maszyny, a nie całej hali.
Na samym dole masz gotowy rachunek, ten sam co na początku:
wydatki miesięczne ÷ twoje godziny druku = koszt jednej godziny „na czysto”
To twoje koszty stałe na godzinę: w przykładzie 0,72 €.
To, co i tak się wydarzy
Koszty stałe nie obejmują tego, co dzieje się bez stałej faktury: dysze się psują, a niektóre wydruki się nie udają i trzeba je powtórzyć.
Do tego służy zakładka Koszt godzinowy, która dolicza do kosztów stałych na godzinę kilka procentów: konserwację, nieudane wydruki i rezerwę na nieprzewidziane wydatki.
Odsetek nieudanych wydruków jest najważniejszy i najczęściej pomijany. Jeśli z dziesięciu części jedna ląduje w koszu, dziewięć dobrych płaci za tę złą. Jeśli nie uwzględnisz go tutaj, zapłacisz za nią sam.
Wynik to twój koszt godzinowy: w przykładzie 0,86 €. To twoja prawdziwa liczba i to ona jest doliczana do każdej części.
💡 Marża zysku nie należy do tego miejsca
Tutaj wpisujesz tylko koszty. Ile chcesz zarobić, decydujesz później, w produkcie, bo to decyzja handlowa.
Materiał i dodatki
Zostaje najprostsza część, w Wartościach domyślnych:
- Cena każdego materiału za kilogram. Jest według rodzaju, a nie rodziny: PLA i TPU nie kosztują tyle samo.
- Wykończenia: ile doliczasz, jeśli część przechodzi obróbkę końcową albo jest malowana.
- Koszty dodatkowe: opakowanie, śruby i elementy złączne, magnesy, inserty, robocizna. Przy każdym wybierasz, czy naliczasz go na sztukę, czy na płytę.
- Marże: domyślna, której chcesz, oraz progi procentowe, od których ostrzegamy cię na czerwono lub na pomarańczowo.
💡 Jeśli masz materiał w magazynie, liczy się magazyn
Te ceny są orientacyjne, na wypadek gdy nic za nimi nie stoi. Jeśli część powstaje ze szpuli dodanej do magazynu z jej rzeczywistym kosztem, używamy tego kosztu.
I tak trafia to do twojej części
Cztery poprzednie kroki dają jedną liczbę: koszt jednej godziny pracy drukarki. Od tej chwili każda część to suma:
jej godziny × twój koszt godzinowy + materiał, który zużywa + wykończenie, jeśli przechodzi obróbkę końcową albo jest malowana + koszty dodatkowe, które do niej dodasz
Warto zrozumieć jeden szczegół, bo wyjaśnia, dlaczego opłaca się zapełniać stół: rachunek robi się na płytę, a nie na część. BolloPrint liczy, ile kosztuje cała płyta, i rozkłada to na części, które z niej wychodzą. Dlatego z kosztów dodatkowych te oznaczone na płytę naliczane są tylko raz — niezależnie od tego, czy drukujesz części po jednej, czy po dwadzieścia — a te na sztukę naliczane są przy każdej części.
Poza tym każda część zapamiętuje koszt godzinowy, z którym ją obliczono. To celowe: dzięki temu koszt tego, co wydrukowałeś w zeszłym roku, pozostaje taki, jaki był wtedy. Dlatego istnieje przycisk Przelicz, który zobaczysz trochę niżej.
Teraz masz już swoją liczbę
Żeby zobaczyć wynik, przejdź do Koszty → Podsumowanie. Blok Przykład bierze przykładową płytę i pokazuje cały rachunek na twoich wartościach: ile to materiał, ile druk, ile wykończenie i ile kosztuje część.
Gdy zmienią się twoje wydatki
Twoje liczby nie zawsze będą takie same: prąd drożeje, kupujesz kolejną drukarkę albo zmieniasz lokal. Gdy je zaktualizujesz, części, które już masz, nie zmienią się same. To celowe: każda część zapamiętuje koszt, z jakim ją obliczono, a raczej nie chciałbyś, żeby nadpisał się koszt wszystkiego, co zrobiłeś w zeszłym roku.
Kiedy zechcesz zastosować zmiany do wszystkiego, w Podsumowaniu masz licznik części do przeliczenia i przycisk Przelicz. Ty decydujesz kiedy.
💡 Nie rusza twoich cen sprzedaży
Przeliczenie aktualizuje koszt i cenę sugerowaną. Cena, którą ustawiłeś ręcznie, zostaje. Zmieniać się będzie wskaźnik marży.
Kupić kolejną drukarkę?
Mając skonfigurowane koszty, możesz odpowiedzieć na to pytanie liczbami. W Scenariuszach kosztów zmieniasz liczbę drukarek, godziny albo dni i widzisz, co stałoby się z twoim kosztem godzinowym. To tylko symulacja: niczego nie zmienia w twoich ustawieniach.
Najwięcej pokazuje to, że krzywa przestaje spadać. Przejście z jednej drukarki na pięć dzieli koszt godzinowy prawie przez pięć. Przejście z dwudziestu na sto prawie go nie rusza, bo są wydatki — jak prąd — które płacisz za każdą godzinę druku i których nie da się na nikogo rozłożyć.
Konfiguracja to cztery ekrany i chwila jednego popołudnia. W zamian każda część, którą utworzysz, będzie miała swój rzeczywisty koszt, a ty będziesz wiedzieć, czy zarabiasz, bez liczenia na piechotę.
💡 Pomóc ci z liczbami?
Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, napisz do nas przez stronę kontaktową albo na naszym Discordzie. Robiliśmy to już niejeden raz.
Niech twoje liczby zawsze się zgadzają.
Powiązana dokumentacja
- Koszty: pełny opis sekcji
- Części: jak obliczany jest koszt każdej części
- Produkty i Warianty: od kosztu do ceny sprzedaży
- Magazyn materiałów: żeby materiał był liczony po jego rzeczywistym koszcie